Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Ο απάνθρωπος αποκλεισμός

- το είδα στο radar-gr.blogspot.com

Του Γιώργου Αγγελόπουλου


Αποσπάσματα από την ομιλία που εκφώνησε ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια στις 28 Οκτωβρίου στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη με θέμα: «Η ανάγκη να αρθεί ο οικονομικός, εμπορικός και χρηματοπιστωτικός αποκλεισμός που εφαρμόζουν στην Κούβα οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής». Το αίτημα για άρση του αποκλεισμού διατυπώθηκε φέτος για 18η συνεχή φορά και υπερψηφίστηκε από τη Γενική Συνέλευση με 187 ψήφους. Εναντίον ψήφισαν τρεις: οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα Νησιά Παλάου


«Ο Αλέξις Γκαρσία Ιριμπάρ, γεννημένος στην Κούβα στην επαρχία του Γκουαντάναμο, πάσχει από συγγενή καρδιοπάθεια.
Είναι έξι ετών και αναγκάστηκε να υποβληθεί στις 9 Μαρτίου 2009 σε επέμβαση ανοικτής καρδιάς επειδή η κυβέρνηση των ΗΠΑ απαγόρευσε στις αμερικανικές εταιρείες ΝUΜΕD, ΑGΑ και Βoston Scientific να πουλήσουν στην Κούβα τις συσκευές Αmplatzer και Εmbolization Coil που επιτρέπουν να γίνεται στα παιδιά καθετηριασμός που αντικαθιστά τη χειρουργική επέμβαση.


Θα μπορούσα να αναφέρω 12 άλλες περιπτώσεις παιδιών ηλικίας 5 μηνών ώς 13 ετών που υποβλήθηκαν σε παρόμοια επέμβαση στη διάρκεια των τελευταίων 18 μηνών.


Τα παιδιά της Κούβας που πάσχουν από λεμφοβλαστική λευχαιμία και απορρίπτουν τα παραδοσιακά φάρμακα, δεν μπορούν να λάβουν το αμερικανικό φάρμακο Εlspar, που έχει δημιουργηθεί ακριβώς για τις περιπτώσεις απόρριψης.


Ως επακόλουθο, το προσδόκιμο ζωής τους μειώνεται και ο πόνος τους αυξάνεται. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ απαγόρευσε στην εταιρεία Μerck and Co. να πουλήσει το φάρμακο στην Κούβα.


Μετά την εκλογή του Προέδρου Ομπάμα, ο οικονομικός, εμπορικός και χρηματοπιστωτικός αποκλεισμός που εφαρμόζεται εναντίον της Κούβας δεν έχει υποστεί καμιά τροποποίηση. Παραμένει άθικτος.


Εξακολουθεί να αποτελεί μια πολιτική παράλογη που δημιουργεί ελλείψεις και πόνο, καθώς και μια μαζική, κατάφωρη και συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Σύμβαση της Γενεύης του 1948 τον κατατάσσει στην κατηγορία των πράξεων γενοκτονίας. Είναι ηθικά απαράδεκτος.


Ο αποκλεισμός είναι μια ενέργεια αλαζονική και απολίτιστη. Πρόσφατα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ εμπόδισε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης να εμφανιστεί στην Κούβα. Οι Κουβανοί καλλιτέχνες δεν μπορούν να λάβουν καμιά αμοιβή για τις παραστάσεις τους ενώπιον του κοινού των ΗΠΑ. Πώς μπορεί κανείς να θεωρεί έγκλημα την καλλιτεχνική δημιουργία;


Ο οικονομικός αποκλεισμός δεν έχει πετύχει ούτε θα πετύχει τον στόχο του που έγκειται στο να κάμψει το πατριωτικό φρόνημα του κουβανικού λαού. Όμως δημιουργεί ελλείψεις, περιορίζει την ανάπτυξή μας και επηρεάζει σοβαρά την οικονομία μας. Αποτελεί αναμφίβολα το κύριο εμπόδιο για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ είπαν πως οι ελλείψεις μας οφείλονται στο σύστημά μας. Ψεύδονται, ίσως περισσότερο από άγνοια παρά από κακή πίστη. Χάρη στο σύστημά μας αντισταθήκαμε επί 50 χρόνια και αναπτυχθήκαμε ξεπερνώντας τον αποκλεισμό. Αν είναι πεπεισμένοι ότι το σύστημά μας δεν λειτουργεί, γιατί τότε έχουν ανάγκη τον αποκλεισμό;».

Δεν υπάρχουν σχόλια: