Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

Offshore sailing...


3 σχόλια:

Black Bedlam είπε...

Tώρα καλησπέρα να σου πω,καλή μέρα να σου πω,έτσι κι΄αλλιώς νάσε καλά.
Κοιτάω τούτους εδώ τους τύπους και μου έρχονται στο νου όλοι αυτοί που τους ψήφισαν.Που τους εμπιστεύτηκαν
και όχι μόνον την περίοδο της Σοσιαλιστικής τους επανάστασης,αλλά και μετά και ξανά.'Εχω βέβαια στο μυαλό μου κάποιες απαντήσεις,αλλά και πάλι αναρωτιέμαι ξανά και ξανά
Πώς είναι δυνατόν.ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ
ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ, και όμως είμαστε πιόνια στο θέατρο σκιών τους και μάλιστα με την αδειά μας.
Γειά σου και τα ξαναλέμε.

typhoon είπε...

Να είσαι καλά και εσύ.
Τα ερωτήματά σου είναι αμείλικτα και δυστυχώς όσο παραμένουν αναπάντητα η οργή του κόσμου θα φουντώνει όλο και περισσότερο.

Black Bedlam είπε...

Η οργή μπορεί πολύ εύκολα να μεταβάλλει έναν λαό ολόκληρο, σε όχλο, με ανεξελεγκτες ενέργειες και κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν θα έλυνε προβλήματα,θα συσσώρευε πολύ περισσότερα και φυσικά θα απέβαινε σε βάρος του λαού και να είμαστε σύγουροι. Αυτό θα τους βόλευε κ΄όλας.Το ζήτημα είναι, η οργή που προκύπτει από το ένστικτο, να μετατραπεί σε ταξική συνείδηση.Τώρα πως μπορείνα γίνει κάτι τέτοιο,είναι μεγάλη κουβέντα.