ΗΠΑ: Ένα εκατομμύριο παιδιά λαμβάνουν αντιψυχωτικά λόγω οικονομικής κρίσης

- το είδα στο www.newscity1.net

Τον Ιούλιο, η εφημερίδα Washington Post σημείωνε ότι οι Αμερικανικές επιχειρήσεις αποθησαυρίζουν ποσά-ρεκόρ, συνολικά 1,8 τρις δολάρια, περιμένοντας επενδυτικές ευκαιρίες. Την ίδια στιγμή, καταγραφόταν ότι αριθμός-ρεκόρ παιδιών στην Αμερική λαμβάνουν με συνταγή ψυχιατρικά φάρμακα, ακόμη και σε πολύ τρυφερές ηλικίες. Τα δύο γεγονότα, υποστηρίζει σε άρθρο της η Σούζαν Ρόζενταλ, Καναδή γιατρός, συγγραφέας και μαχητική σοσιαλίστρια, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.

Η τάξη των επιχειρηματιών --γράφει η Ρόζενταλ-- έκλεψε τα τρισεκατομμύριά της εκμεταλλευόμενη εργαζόμενους στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό, πληρώνοντας λιγότερο από όσο αξίζει η εργασία τους, απολύοντας χιλιάδες κι αναγκάζοντας τους υπόλοιπους να δουλεύουν πολύ σκληρότερα για πολύ λιγότερα. Και τώρα, κλέβει κι από τα παιδιά τους.

Η εκμετάλλευση και η ανέχεια προκαλούν εξάντληση, κατάθλιψη, οργή, άγχος και μια αίσθηση ότι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα στους γονείς. Περίπου 15 εκατομμύρια παιδιά στην Αμερική, το ένα στα πέντε, ζει με ένα γονέα που υπέστη κρίση κατάθλιψης το 2009.

Τα παιδιά αντιδρούν στη γονεϊκή συμπεριφορά με δικά τους συμπτώματα και συμπεριφορές.

Όσο μεγαλύτερος ο πόνος του γονιού, τόσο μεγαλύτερος ο πόνος του παιδιού.

Σε αυτά τα παιδιά...

Το περισσότερο χρήμα αυξάνει την ευτυχία, αλλά μόνο μέχρι τα 58.000 ευρώ το χρόνο

- το είδα στο fimotro.blogspot.com

Από : skai.gr

Η ευτυχία και το υποκειμενικό αίσθημα ικανοποίησης ενός ανθρώπου αυξάνεται όσο περισσότερα χρήματα βγάζει, όμως αυτό συμβαίνει μέχρι ένα ύψος εισοδήματος. Από εκεί και πέρα, το παραπάνω χρήμα δεν "αγοράζει" την ευτυχία, σύμφωνα με μια νέα έρευνα ενός νομπελίστα αμερικανού ψυχολόγου. Ο καθηγητής ψυχολογίας Ντάνιελ Κάνεμαν (Νόμπελ Οικονομικών 2002) και ο καθηγητής οικονομικών Άνγκους Ντίτον, και οι δύο του πανεπιστημίου Πρίνστον, παρουσίασαν τη σχετική έρευνα στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με τις βρετανικές "Γκάρντιαν" και "Τέλεγκραφ" και το Live Science.

Οι ερευνητές μελέτησαν 1.000 άτομα όσον αφορά το επίπεδο συναισθηματικής ευημερίας και συνολικής ικανοποίησης από τη ζωή (δύο δείκτες που προσεγγίζουν την έννοια της ευτυχίας) και διαπίστωσαν ότι η ευτυχία αυξάνεται ανάλογα με τον μισθό, αλλά μόνο μέχρι το ετήσιο εισόδημα των 75.000 δολαρίων (περίπου 58.000 ευρώ). Για μεγαλύτερο ετήσιο εισόδημα, το χρήμα φαίνεται ανίκανο να ενισχύσει περαιτέρω το αίσθημα ευτυχίας των ανθρώπων. Όπως εξηγούν, "μια αύξηση 100 δολαρίων δεν έχει την ίδια σημασία (σ.σ. για την προσωπική ευτυχία) για ένα στέλεχος τράπεζας και για ένα εργαζόμενο που παίρνει το βασικό μισθό".

Οι δύο αμερικανοί ερευνητές...

Θεωρία Παιγνίων και κοινωνική συμπεριφορά

- το είδα στο radar-gr.blogspot.com

Η Θεωρία Παιγνίων (Game Theory), συνδυάζοντας τα Μαθηματικά, τα Οικονομικά, την Κοινωνιολογία και την Ψυχολογία, μελετά την οικονομική συμπεριφορά των ατόμων σε δυναμικά περιβάλλοντα, όπου οι ίδιες οι πράξεις τους δημιουργούν αλυσιδωτές αντιδράσεις από τα άλλα άτομα που λειτουργούν στο ίδιο περιβάλλον.

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αναλύσεις της Θεωρίας Παιγνίων αφορά καταστάσεις όπου, ενώ το κάθε άτομο λειτουργεί λογικά για την προώθηση του ατομικού του συμφέροντος, επειδή όλοι κάνουν το ίδιο, το ατομικό συμφέρον του καθενός -και τελικά όλων- πλήττεται περισσότερο. (Όταν όλοι πολεμούν συμφέρει να λιποτακτήσεις μόνο εσύ και να σωθείς. Αν όμως όλοι κάνουν το ίδιο, η μάχη θα χαθεί και δεν θα σωθεί κανένας.) 

Όλοι θα ήταν καλύτερα αν ακολουθούσαν μια λογική συνεργασίας μιας ομάδας που προωθεί το κοινό καλό - κοινωνική συμπεριφορά. Το παράδοξο αυτών των καταστάσεων βρίσκεται στο ότι...

Περισσότερο θυμό έχουν οι νέοι, οι οικογενιάρχες και οι λιγότερο μορφωμένοι

Οι νεότεροι, όσοι έχουν παιδιά και οι λιγότερο μορφωμένοι είναι οι τρεις κατηγορίες ανθρώπων που είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν θυμό, σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα.

Ο θυμός, ένα από τα πιο κοινά αρνητικά συναισθήματα, μπορεί να έχει σημαντικές ψυχικές και σωματικές συνέπειες αν διαρκεί πολύ, αν και η σύγχρονη ψυχολογία τον θεωρεί μάλλον ως ένα φυσικό συναίσθημα, που ορισμένες φορές μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο, γι' αυτό, άλλωστε, ενθαρρύνει την εκδήλωσή του.

Μάλιστα προηγούμενη μελέτη έχει διαπιστώσει ότι όσοι εκφράζουν συχνά το θυμό τους (σε λογικά πλαίσια) μπορούν να ζήσουν περισσότερο από όσους τον κρατούν μέσα τους.

Η νέα έρευνα έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τορόντο με επικεφαλής τον καθηγητή Σκοτ Σίμαν του Τμήματος Κοινωνιολογίας, σύμφωνα με το Live Science, και θα δημοσιευτεί στο επιστημονικό έντυπο International Handbook of Anger, που θα κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο του 2010.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι νεότεροι άνθρωποι κάτω των 30 ετών νιώθουν πιο συχνά θυμό σε σχέση με τους μεγαλύτερους, κυρίως επειδή βιώνουν μεγαλύτερη πίεση χρόνου, περισσότερες οικονομικές δυσκολίες (ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης) και μεγαλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις στο εργασιακό περιβάλλον τους.

Η έλλειψη χρόνου και το συνακόλουθο αίσθημα πίεσης είναι ο συχνότερος παράγων πρόκλησης θυμού.

Πέρα από τις πολλές χαρές της, μια οικογένεια με παιδιά (ειδικά όταν αυτά είναι άτακτα) είναι ένα περιβάλλον όπου συχνά γεννιούνται συναισθήματα θυμού και επιθετικές συμπεριφορές, κάτι που ισχύει περισσότερο για τις γυναίκες παρά για τους άνδρες.

Οι περισσότερο μορφωμένοι είναι λιγότερο επιρρεπείς στον θυμό και, όταν θυμώνουν, μιλάνε πιο ανοιχτά από τους λιγότερους μορφωμένους για τις αιτίες του θυμού τους. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι γενικά ο αυτοέλεγχος αυξάνεται ανάλογα με το επίπεδο της μόρφωσης ενός ανθρώπου.

Όσοι έχουν μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα, τείνουν να έχουν και περισσότερο θυμό, κάτι που ισχύει επίσης περισσότερο για τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες.

ΠΗΓΗ